Min of meer vrolijk stapte Anne van Marle op 19 maart de ambulance in die hem naar het ziekenhuis brengt. De mondkapjes en de witte isolatiepakken die de ambulancemedewerkers en de huisarts droegen, deden daar niets aan af. ‘Ik ben opgeleid als verpleegkundige en heb altijd in de gezondheidszorg gewerkt, de laatste 25 jaar op een ambulance. Ik wist wat er ging gebeuren. En ik had wel koorts en voelde me al een paar dagen vervelend, maar ernstig ziek? Nee, ik vond van niet.’ Het besef dat er toch echt iets met hem aan de hand was, kwam in het ziekenhuis. ‘Daar aangekomen vroegen ze me of ik aan de beademing wilde. Daar schrok ik enorm van. Ik heb lang genoeg in de gezondheidszorg rondgelopen om te weten wat dat betekent.’ 24 uur later lag Van Marle op de IC met de diagnose COVID-19.
‘Na een week ben ik overgeplaatst naar een ziekenhuis in Amsterdam. Daar lag ik eerst enkele dagen op de IC en daarna op de afdeling Acute opvang. In de tweede week kreeg ik opeens allerlei complicaties. Zodanig dat mijn vrouw gebeld is dat ze zich op het ergste moest voorbereiden.’ Hij herstelde maar was er lichamelijk slecht aan toe. ‘Ik woog 15 kilo lichter en had veel spiermassa verloren. Lopen ging niet meer en zelfs rechtop zitten was lastig. In en uit bed komen, moest met een takel. Ik had ook moeite met slikken en praten en kon niet meer schrijven.’ Hij lag toen inmiddels in het IJsselheem in Zwolle, op een aparte revalidatieafdeling voor mensen met corona. ‘Daar herstelde ik wonderbaarlijk snel mede dankzij hun multidisciplinaire aanpak. Je wordt begeleid door een team van specialisten die je helpen met alle facetten van het herstel.’ Van Marle wilde echter graag naar huis. ‘Een belangrijke voorwaarde om naar huis te kunnen was dat ik daar net zo zou kunnen revalideren als in IJsselheem. En dat kon gelukkig bij Kinderfysiotherapie Heerde. Mijn arts heeft dat nog speciaal gecontroleerd. “Wat wij kunnen, kunnen zij ook”, zei ze.’ Op 24 mei, bijna tien weken nadat Van Marle in de ambulance stapte, mocht hij naar huis. ‘Dat was emotioneel, voor mij én voor het thuisfront. Ook voor hun is de impact groot geweest. Al die tijd is er geen fysiek contact mogelijk geweest. De buurt had de straat versierd en iedereen klapte.’
![](https://www.ergoheerde.nl/wp-content/uploads/2020/07/Anne_van_Marle_op_de_fiets-768x1024.jpg)
De revalidatie bij Kinderfysiotherapie Heerde verloopt voorspoedig. ‘Ik word begeleid door een team dat bestaat uit een fysiotherapeut, een ergotherapeut en een diëtiste die in nauw contact staan met mijn huisarts. En als het nodig is, kan ik gebruik maken van een psycholoog.’ Bij de oefeningen die hij moet doen, wordt hij goed in de gaten gehouden. ‘Ik wil vaak te snel terwijl ik er juist de tijd voor moet nemen. Daar helpen ze me bij. Ik train heel gedoseerd.’ Zo gebruikt hij bij sommige oefeningen een saturatiemeter die continu het zuurstofgehalte in zijn bloed meet en zijn hartslag weergeeft. Ondanks de vooruitgang weet Van Marle dat hij nog een lange weg te gaan heeft. ‘Ik reken op een jaar herstel voor ik weer een beetje de oude ben.’ Niettemin is hij een gelukkig man. ‘Ik besef elke dag dat ik heel veel geluk heb gehad.’
Wilt u weten van de specialisten van Kinderfysiotherapie Heerde voor u kunnen betekenen? Kijk op www.kinderfysioheerde.nl of bel voor een vrijblijvende afspraak naar telefoonnummer (0578) 696363. Onze praktijk is normaal geopend voor individuele behandelingen en we werken volgens de laatste richtlijnen van het RIVM. (Bron: Schaapskooi 28 juli 2020)